تنهایی

...

در ابعاد این عصر خاموش من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم.

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد.

و خاصیت عشق این است.

کسی نیست ، بیا زندگی را بدزدیم ، آن وقت

میان دو دیدار قسمت کنیم.

بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم.

بیا زودتر چیزها را ببینیم.

ببین ، عقربک های فواره در صفحه ی ساعت حوض

زمان را به گردی بدل می کنند. بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام.

بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را.

                            مرا گرم کن.

....

   + اردیبهشت - ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱/۱٧